ಸಂಬಂಧಗಳ ಒಂದು ಮೌಲ್ಯ
ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದು ಹಂತ ಬರುತ್ತದೆ…
ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು, ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ನೀಡದೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವವರು ಇದ್ದಾಗ, ಅವರ ಹಿಂದೆ ಓಡಾಡಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೌನವೇ ಉತ್ತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೇ ಸಂಬಂಧದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಯಾವುದೇ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಬೇಸರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವುದೇ ಜಾಣತನ.
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗಬಹುದು… ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡಬಹುದು…
ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
“ನಾನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ, ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಲಿ—ಅದು ನನ್ನ ಕರ್ಮದ ಒಂದು ಭಾಗ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಬೇಕಾದಾಗ ನೆರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತರೆ, ಅದು ಅವರ ಆಯ್ಕೆ.”
ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಕರ್ಮವೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿರಲಿ, ಈ ಜನ್ಮದ ಅನುಭವವೆಂಬ ಅರಿವಿರಲಿ—ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಿ, ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು.
ಎಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧಗಳು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಜೊತೆಯಾಗಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಒಂದು ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಮಾತ್ರ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷ ಬೇಡ…
ಯಾರಿಂದಲೂ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬೇಡ…
ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಬೇಡ.
ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವುದು ಸೋಲಲ್ಲ;
ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಮನಶ್ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಣ ನಡೆ.
ಮುಗಿದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನೋವು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ,
ಅದನ್ನು ಒಂದು ಕರ್ಮದ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ…
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡಿ…
ಹೊಸ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ. 🙏
Comments
Post a Comment