ಪಾಶ್ಚಿಮತ್ಯ ವೃದಶ್ರಮ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಗುಲಾಮಿ ಆದ ಭಾರತ

ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ: ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮಾನವೀಯತೆ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲವೇ ಪ್ರೀತಿ, ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವ, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಕುಟುಂಬದ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಇಂದು ಸಮಾಜ ಆಧುನಿಕವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಅವರ ಸಮಾಜದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಕೇವಲ ಅನುಕರಣ ಮಾಡುವುದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮದುವೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ “ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿ ಯಾರು?” ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ “ಹುಡುಗ ಎಷ್ಟು ಶ್ರೀಮಂತ? ಎಷ್ಟು ಆಸ್ತಿ ಇದೆ? ಕಾರು, ಬಂಗಲೆ, ಹಣ ಎಷ್ಟಿದೆ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ನೀಡುವ ಮನೋಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ.

ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಸ್ತಿ-ಅಂತಸ್ತಿನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಬದಲು ಕುಟುಂಬ ಎಂದರೇನು, ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಎಂದರೇನು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ, ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಿಲ್ಲುವುದು ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು.

ಇಂದು ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೊರೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳು ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಉತ್ತಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಬಹುದು; ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೂ, ಕುಟುಂಬವಿದ್ದರೂ, ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವುದು ಸಮಾಜದ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯ ವಿಷಯ.

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಯೌವನ, ಸಮಯ, ಹಣ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕನಸುಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸದಾ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ ಅಥವಾ ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನವಲ್ಲ; ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ, ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ ಮತ್ತು “ನೀವು ನಮ್ಮವರೇ” ಎಂಬ ಭರವಸೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಆಧುನಿಕರಾಗುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಂತರಾಗುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು ಕೂಡ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವೀಯತೆಯೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ.
ಮದುವೆಗೆ ಮುನ್ನ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಕೊಡಿ.
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೆ ಹಣದ ಭದ್ರತೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿ.

ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಮಾಜದ ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅದರ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಗೌರವದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಬೇಕು.

“ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವ ಸಮಾಜ ಆಧುನಿಕವಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಮಾನವೀಯವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.”             ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ ಲೇಖನ          ಆನಂದಕುಮಾರ್

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಕಲಬುರಗಿ ವಾಡಿ ರೈಲ್ವೆ ಸೆಕ್ಷನ್ ಆಗುವ ನಿರಂತರ ಅನ್ಯಾಯ ನಿಲ್ಲೋದು ಯಾವಾಗ

ಕಲಬುರಗಿ–ವಾಡಿ ರೈಲ್ವೆ ಸೆಕ್ಷನ್‌ಗೆ ನ್ಯಾಯ ಯಾವಾಗ? ಸೋಲಾಪುರ ರೈಲ್ವೆ ಡಿವಿಷನ್ ಹಾಗೂ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೆ ಝೋನ್‌ನ ನಿರಂತರ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಮಲತಾಯಿ ಧೋರಣೆ ಮತ್ತು ವಿಳಂಬಕ್ಕೆ ಕೊನೆ ಯಾವಾಗ? ಕಲಬುರಗಿ–ವಾಡಿ ರೈಲ್ವೆ ಸೆಕ್ಷನ್‌ನ ಕಲಬುರಗಿ, ವಾಡಿ, ಶಹಾಬಾದ್, ಗಣಗಾಪುರ ರೋಡ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಭಾಗದ ಜನರ ಬಹುಕಾಲದ ಬೇಡಿಕೆ. 2023ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಅಮೃತ್ ಭಾರತ್ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ ಯೋಜನೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಅಡಿಗಲ್ಲು ಹಾಕಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಅನುದಾನವೂ ಒದಗಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ನಡೆಯದಿರುವುದು ಈ ಭಾಗದ ಜನರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಜನರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಗಳು, “ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ”, “ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಆಗಲಿದೆ” ಎಂಬ ಉತ್ತರಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಬದಲಾವಣೆ ಎಲ್ಲಿ? 2013–14ರಲ್ಲಿ 2ನೇ ಪಿಟ್ ಲೈನ್‌ಗಾಗಿ ನೀಡಲಾದ ಅನುದಾನದ ಸ್ಥಿತಿ ಏನು? ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ 2ನೇ ಪಿಟ್ ಲೈನ್ ಕಾಮಗಾರಿ ಏಕೆ ಆರಂಭವಾಗಿಲ್ಲ? ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅದರ ಬಳಕೆ ಎಲ್ಲಿ ಆಯಿತು? ಕಾಮಗಾರಿ ವಿಳಂಬಕ್ಕೆ ನಿಖರ ಕಾರಣವೇನು? — ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರೈಲು ನಿ...
Read more

ಸೋಲಾಪುರ್ ರೈಲ್ವೆ ಡಿವಿಷನ್ ದೊಡ್ಡ್ ಅವಾಂತರ ಗಳು

ಕಲಬುರಗಿ–ವಾಡಿ ಸೆಕ್ಷನ್‌ಗೆ ಸೋಲಾಪುರ ರೈಲ್ವೆ ಡಿವಿಷನ್‌ನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ? 1999–2000ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಬುರಗಿ, ಯಾದಗಿರಿ ಮತ್ತು ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಬಡ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ಒಂದು ಪ್ಯಾಸೆಂಜರ್ ರೈಲು, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಗುಂತಕಲ್ ಹಾಗೂ ನಂತರ ಸೋಲಾಪುರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿತ್ತು. 57631/57632 ರೈಲು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು 6.35ಕ್ಕೆ ಕಲಬುರಗಿಯಿಂದ ಹೊರಟು ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣದ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ₹20–₹35ರಂತಹ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಮಂತ್ರಾಲಯ, ಆದೋನಿ, ಸೈದಾಪುರ, ಕೃಷ್ಣಾ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಈ ರೈಲು ನಿಜಕ್ಕೂ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು. 2017ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಸೇವೆ ಡೆಮು ರೈಲಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದರೂ ಜನರ ಸೇವೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ 2020ರ ಕೋವಿಡ್ ಮಹಾಮಾರಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೈಲು ಸೇವೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡ ನಂತರ, ಅದನ್ನು ಮರುಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಬದಲು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಭಾಗದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ದೊಡ್ಡ ಅಳಲು. ಕೋವಿಡ್ ನಂತರ ಅನೇಕ ರೈಲು ಸೇವೆಗಳು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಪುನರಾರಂಭ...
Read more

ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಲ್ಯಾಣ ಆಗೋದು ಯಾವಾಗ

 ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾವಾಗ ಕಲ್ಯಾಣ? ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು, ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ — ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ತಾವು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪರಿಣಿತರ ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕಲ್ಲವೇ? ತಜ್ಞರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇಂದು "ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ. ಆದರೆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಲ್ಯಾಣ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹಿಂದುಳಿದ ಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕೇ? ನಮ್ಮ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಎಷ್ಟೋ ಮಹತ್ವದ ಯೋಜನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ — ಕಲಬುರಗಿ ರೈಲ್ವೆ ವಿಭಾಗೀಯ ಕಚೇರಿ, AIIMS, NIIT, NIMZ, ರೈಲ್ವೆ ಕೋಚ್ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ದೊಡ್ಡ ಯೋಜನೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದು 79 ವರ್ಷಗಳಾದರೂ, ನಮ್ಮ ಭಾಗದ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಜನರು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಿಗೆ ಗುಳೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ. ಇದಕ್ಕಿಂತ...
Read more